Η έκφραση είναι - μόνη αυτή - για έναν καλλιτέχνη ο υπέρτατος και μοναδικός τρόπος ζωής.
Ζούμε γιατί εκφραζόμαστε.
"ΟΣΚΑΡ ΟΥΑΪΛΝΤ"


Τρίτη, 22 Απριλίου 2014

Με δαντέλα.... και κορδέλα!!!!

Καλημέρα Φίλοι μου και Χρόνια Πολλά!!!!!!! 

Μια και πέρασα πολλές μέρες χωρίς υπολογιστή (ένας ιός τον έστειλε για αρκετές μέρες στο servis),  είχα στην διάθεσή μου αρκετό ελεύθερο χρόνο, είπα να προσπαθήσω να βάλω μια τάξη στον χώρο που κάθομαι και δημιουργώ.... να βάλω λίγο τα πράγματα στην θέση τους μια και τον τελευταίο καιρό ήταν όλα άνω κάτω και άκρη δεν έβρισκα. Φυσικά πάντα όταν τακτοποιείς βρίσκεις και πράγματα που κάπου μπορούν να σου χρησιμεύσουν!!!  Ένα κομματάκι δαντέλα, μια χρυσή κορδέλα και  γάζα ήταν τα πράγματα που είχαν περισσέψει από κάποια άλλη κατασκευή και τα βρήκα μπερδεμένα μέσα στην τσάντα με τα εργαλεία του πηλού...

Όπως καταλαβαίνετε  καιρό δεν έχασα,  έφτιαξα ένα κορμάκι από γυψόγαζα και στόκο .... και μαζεύοντας κορδέλα, δεντέλα και γάζα  κάνοντας  την ψευτομοδίστρα, άρχισα να "ράβω" επάνω στο κορμάκι ένα φόρεμα....
Το powertex έπεσε στο πλαστικό μπολάκι.... τα υλικά μου αφού έκαναν τις βουτιές τους (φωτό φυσικά ξέχασα να βγάλω)  μετά από αρκετή ώρα μου έδωσαν αυτό το αποτέλεσμα....



Το φουστάνι μου όμως έπρεπε κάπου να κρεμαστεί και ένα τελάρο ζωγραφικής ήταν ότι πιο πρόχειρο είχα εκείνη την στιγμή (μια και όταν αποφάσισα να ασχοληθώ με την ζωγραφική πήρα αρκετά τελάρα)...  με στόκο και πατίνες άρχισα να το διακοσμώ, 



και όταν όλα ήταν έτοιμα, πάντρεψα τις δύο δημιουργίες μου!!!!!!


Τι λέτε???? κρίμα δεν ήταν να τα πετάξω????





  

Σάββατο, 19 Απριλίου 2014

Αι γενεαί πάσαι, ύμνον τη Ταφή Σου, προσφέρουσι Χριστέ μου.

Ξέρω πως η ώρα είναι περασμένη, είπα όμως να σας πάρω μαζί μου μια βόλτα 




στην Πλάκα και στα Αναφιώτικα....







































για το προσκύνημα των επιταφίων σε ιστορικές εκκλησιές της ομορφότερης γειτονιάς της Αθήνας, της γειτονιάς των ονείρων....


Στον Βυζαντινό Ι. Ναό της Αγίας Αικατερίνης 




Ο Ιερός Ναός της Αγίας Αικατερίνης αποτελεί κτίσμα του 11ου αιώνα της εποχής των Κομνηνών. 
Η πρώτη ναοδομία έγινε πάνω στα ερείπια Ιερού της Αρτέμιδος. Μπροστά από το Ναό της Αρτέμιδος λειτούργησαν αργότερα ρωμαϊκά λουτρά, κτίσμα που προσφέρθηκε ως δώρο του Αυτοκράτορα Αδριανού στην περιώνυμη πόλη της Αθήνας, εκτός από τη γειτονική μεγαλόπρεπη Πύλη του Αδριανού, την Αδριάνειο Βιβλιοθήκη στο Μοναστηράκι και το Αδριάνειο Υδραγωγείο (Δεξαμενή – Κολωνάκι).
Λείψανα του αρχαίου παρελθόντος σώζονται μέχρι σήμερα μέσα στην Εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης, όπως η μαρμάρινη Αγία Τράπεζα, που είναι στηριγμένη σε ανεπίγραφη λίθινη κολώνα της κλασικής περιόδου.


Αργότερα η Εκκλησία έγινε Μετόχι της Αυτοκρατορικής Μονής του Ιουστινιανού του Όρους Σινά και μετονομάσθηκε σε Αγία Αικατερίνη. Όμως στα 1900 οι περίοικοι του Ιερού Ναού έδιωξαν τους Μοναχούς και τον ανακήρυξαν σε ενοριακό Ναό για τις λατρευτικές ανάγκες των κατοίκων της Πλάκας. Ενώ όμως οι Σιναϊτες Μοναχοί έφυγαν διωγμένοι, οι γέρικοι φοίνικες, σύμβολο μαρτυρίου και αιωνιότητας της Μεγαλομάρτυρος Αγίας Αικατερίνης, έμειναν για να θυμίζουν την Ιερά Μονή του Σινά. Ο Ιερός Ναός της Αγίας Αικατερίνης Πλάκας είναι τρισυπόστατος και τιμάται το μεν δεξιό κλίτος στο όνομα του Αγίου Αντωνίου (17 Ιανουαρίου), το δε δεξιό κλίτος στο όνομα της Αγίας Σοφίας (17 Σεπτεμβρίου).


Στον Άγιο Δημήτριο


Βρίσκεται στην οδό Επιμενίδου, αριθ. 5, λίγο πιο πέρα από το μνημείο του Λυσικράτους. Παλαιότερα ήταν γνωστή με το όνομα «Αγιος Δημήτριος το Παρακκλήσι».

Εντοιχισμένη πλάκα, δίπλα στην είσοδο της εκκλησίας, αναφέρει την ανεξακρίβωτη παράδοση πως διακόνησε κάποτε σ' αυτή την εκκλησία ο Αθανάσιος Διάκος. 

Στον κήπο του Παρεκκλησίου, που βρίσκεται στα νότια, βρέθηκε μία ενεπίγραφη πλάκα του 1724 με ανάγλυφη παράσταση κουκουβάγιας (γλαύκας), με σταυρό στο κεφάλι της, και στις τέσσερις γωνίες τα γράμματα ΙΣ-ΧΣ-ΝΙ-ΚΑ και τις λέξεις ΑΨΚΛ... τη συνδρομή Μιχαήλ Φωκά, Αγγέλου Μπενιζέλου, Δημητρίου Καβαθά. 

Πρόκειται για επιφανείς "Αθηναίους, που μάλλον ανακαίνισαν την εκκλησία.
Εορτάζει στις 26 Οκτωβρίου.


Στον Βυζαντινό Ι. Ναό Αγίου Νικολάου Ραγκαβά

Ὁ βυζαντινὸς αὐτοκρατορικὸς ναὸς τοῦ Ἁγίου Νικολάου Ραγκαβᾶ βρίσκεται βορειοανατολικὰ τῆς Ἀκρόπολης, μεταξὺ τῶν ὁδῶν Πρυτανείου καὶ Ἐπιχάρμου, στὸ Ριζόκαστρο (σημερινὰ Ἀναφιώτικα), κοντὰ στὸ μνημεῖο τοῦ Λυσικράτη. Εἶναι μιὰ ἀπὸ τὶς ὡραιότερες καὶ πιὸ ἀγαπητὲς ἱστορικὲς ἐκκλησίες τῆς Πλάκας.

Σύμφωνα μὲ ἱστορικὲς πηγές, τὸ ὄνομα Ραγκαβᾶς ἀνήκει σὲ σημαντικὴ οἰκογένεια τῆς Κωνσταντινούπολης καὶ τῆς Ἀθήνας, τῆς ὁποίας τὸ γνωστότερο μέλος ἦταν ὁ αὐτοκράτορας τοῦ Βυζαντίου Μιχαὴλ Α΄ ὁ Ραγκαβέ (811-813).

Ἡ ἐκκλησία χτίστηκε ἀρχικὰ τὸν 9ο αἰώνα, ἀπὸ τὸν Θεοφύλακτο, γιὸ καὶ συναυτοκράτορα τοῦ Μιχαὴλ Α΄, μὲ ὑποδομὴ ἀρχαίου ναοῦ (ἕνα κιονόκρανο ἰωνικοῦ ρυθμοῦ εἶναι ἐντοιχισμένο στὴ βορειοανατολικὴ πλευρὰ τοῦ ναοῦ, καθὼς καὶ ἡ Ἁγία Τράπεζα στηρίζεται σὲ ἕνα κομμένο καὶ ἀνεστραμμένο κιονόκρανο ἐξελιγμένου κορινθιακοῦ τύπου) καὶ ἀφοῦ καταστράφηκε ἀπὸ ἄγνωστη αἰτία, ξαναχτίστηκε διακόσια χρόνια μετά, κατὰ τὴν ἐποχὴ ἀκμῆς τῆς Ἀθήνας.

Ὁ ναὸς ἔπαιξε σημαντικὸ ρόλο στὴ μεσαιωνικὴ Ἀθήνα. Ἀρχικὰ ἦταν ἰδιωτικός, ἀλλὰ τελικὰ ἔγινε καὶ παραμένει ἕως σήμερα ἐνοριακός.
Οἱ εἰδικοὶ χρονολογοῦν τὸ ὑπάρχον κτίριο στὸν 11ο αἰώνα (1040-1050) λόγω τῶν στυλιστικῶν χαρακτηριστικῶν ποὺ εἶναι παρόμοια μὲ ἐκεῖνα πολυάριθμων ἐκκλησιῶν τῆς περιόδου αὐτῆς.
Μετὰ τὸν 11ο αἰώνα ὑπέστη σημαντικὲς ἀλλαγὲς καὶ προσθῆκες. Εἶναι ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικότερα βυζαντινὰ μνημεῖα τῆς πόλης.

Μετὰ τὴν ἀπελευθέρωση τοῦ ἑλληνικοῦ ἔθνους καταργήθηκαν τὰ ξύλινα σήμαντρα, καὶ ἡ ἐκκλησία τοῦ Ἁγίου Νικολάου ἦταν ἡ πρώτη, στὴν ὁποία ἐπετράπη νὰ χρησιμοποιήσῃ καμπάνα. Στὶς 13 Δεκεμβρίου 1834 ἡ κυβέρνηση μεταφέρθηκε ἀπὸ τὸ Ναύπλιο στὴν Ἀθήνα καὶ τὴν ἴδια μέρα ἐνθρονίστηκε ὁ Ὄθωνας, ὁπότε χτύπησε καὶ πάλι ἡ καμπάνα αὐτή.

Ἡ καμπάνα εἶναι κατασκευασμένη στὴν Κινέτα τῆς Ἰταλίας καί, ὅπως γράφει στὰ λατινικά, εἶναι «ἔργο Ἀλεξάνδρου καὶ ἀδελφοῦ, τῆς πόλης Κινέτα». Ἔχει ἀνάγλυφο τὸν Ἐσταυρωμένο, τὸν Ἀπόστολο Παῦλο μὲ τὴ μάχαιρα (τοῦ Πνεύματος) καὶ τὴ Θεοτόκο Βρεφοκρατούσα, μὲ κρίνο στὸ χέρι.
Ἡ καμπάνα ἦταν ἐπίσης ἡ πρώτη ποὺ σήμανε τὴν ἀπελευθέρωση τῆς Ἀθήνας ἀπὸ τοὺς Γερμανοὺς στὶς 12 Ὀκτωβρίου 1944 καὶ κατὰ τὴ στιγμὴ τῆς ἔπαρσης τῆς ἐλληνικῆς σημαίας στὴν Ἀκρόπολη.
Κάθε χρόνο, στὶς 25 Μαρτίου, τελεῖται Δοξολογία στὸν ναό, καὶ στὸ τέλος χτυποῦν τὴν καμπάνα ὅλοι οἱ παρευρισκόμενοι, γιὰ νὰ ζωντανέψουν μὲ χαρὰ τὶς ’μέρες ἐκεῖνες τῆς ἀπελευθέρωσης ὅπου ἡ ἴδια καμπάνα, μὲ τοὺς ἴδιους ἀναλλοίωτους ἥχους, σκόρπισε τὸ μήνυμα τῆς ἀνάστασης τοῦ Γένους ἔπειτα ἀπὸ 400 χρόνια δουλείας.

Στο  Μετόχι του Πανάγιου Τάφου


Το Μετόχι είναι ένα μικρό μοναστήρι που ανήκει στον Άγιο Τάφο της Ιερουσαλήμ. 


Η εκκλησία του μοναστηριού, οι Άγιοι Ανάργυροι, χρονολογείται στον 17ο αι. και βρίσκεται μέσα στον περίβολο του κτιρίου που στεγάζει την Εξαρχία του Παναγίου Τάφου. Η εκκλησία, οι  Άγιοι Ανάργυροι, ανήκει στον τύπο της καμαροσκέπαστης μονόκλιτης βασιλικής. Έχει κτισθεί επάνω στα ερείπια ναού της Αφροδίτης και υπήρξε γυναικείο μοναστήρι. 


Ο μικρός αυτός ναός συνδέεται με τα έθιμα της Σαρακοστής και της Μεγάλης Εβδομάδας. Η ακολουθία των Χαιρετισμών είναι πραγματικά κατανυκτική μια και γίνεται χωρίς ηλεκτρικό φωτισμό και χωρίς μεγάφωνα, στο ημίφως των κανδηλιών και με την ψαλμωδία του άρχοντα πρωτοψάλτη. Το ίδιο ισχύει και την Μεγάλη Παρασκευή, οπότε η μυστηριακή ατμόσφαιρα ολοκληρώνεται με την περιφορά του Επιταφίου στα στενά της Πλάκας. 




Και το μεγάλο Σάββατο το Άγιο Φως έρχεται στο ναό αυτό με ειδική πτήση από την Ιερουσαλήμ και στη συνέχεια διανέμεται σε όλες τις ορθόδοξες χριστιανικές εκκλησίες της Ελλάδας.


Στην αυλή μπορεί να δει κανείς αρκετά αρχαία κατάλοιπα της περιοχής, μια σειρά κελιά της παλιάς μονής και ένα πηγάδι με υπόγεια σήραγγα που λέγεται ότι επικοινωνούσε με τα πηγάδια και τις σήραγγες και άλλων σπιτιών της περιοχής.



Στην Παναγία την Χρυσοκαστριώτισσα




Ο Ιερός Ναός της Παναγίας Χρυσοκαστριώτισσας είναι κτίσμα του 12ου αιώνα, αλλά έχει υποστεί πολύ σημαντικές αλλοιώσεις, ιδιαίτερα μετά τις μάχες κατά την Επανάσταση του 1821 που σχεδόν την κατέστρεψαν. Ο τύπος της είναι καμαροσκέπαστη μονόκλιτος βασιλική, ενώ θεωρείται πως στον ίδιο χώρο κατά τους αρχαίους χρόνους υπήρχε ιερό της θεάς Εστίας.

Αν και η προέλευση του ονόματος δεν είναι ακριβής, σύμφωνα με κάποιες παραδόσεις το έλαβε από την οικογένεια Καστριώτη που τον έκτισε, ενώ σύμφωνα με άλλες, το όνομα προήλθε λόγω της γειτνίασης του ναού με την Ακρόπολη που ήταν κάστρο τα χρόνια εκείνα. Σύμφωνα με την πιθανότερη εκδοχή, το όνομα προήλθε από το γεγονός πως μετά την κατάληψη της Αθήνας από τους Φράγκους και την μετατροπή του Παρθενώνα από Ορθόδοξο σε Καθολικό ναό, οι πιστοί μετέφεραν εδώ την εικόνα της Παναγίας της Αθηνιώτισσας.

Στα προεπαναστατικά χρόνια, μπροστά από την εικόνα της Παναγίας, έκαιγε ακατάπαυστα η φλόγα ενός καντηλιού που οι πιστοί Αθηναίοι δεν άφηναν ποτέ να σβήσει, συνήθεια που συνεχίστηκε και μετά την Επανάσταση. 

Κάπου εδώ η βόλτα μας τελειώνει.... ελπίζω να μην σας κούρασα.



ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ


Πληροφορίες για τους Ι.Ν. συνέλεξα από διάφορες πηγές μέσω internet


Τρίτη, 15 Απριλίου 2014

Το αυγό.....

Αυγό Στρουθοκαμήλου με decoupage

 ......πανάρχαιο σύμβολο της γένεσης του κόσμου, της γέννησης της ζωής, το συναντάμε σε πολλές λατρείες, τόσο πρωτόγονες, όσο και περισσότερο εξελιγμένες.
Είναι στη λαϊκή και μυθολογική φαντασία το σύμβολο της ζωής.

Έχει μέσα του δύναμη ζωική και πίστευαν πως μπορούσε να την μεταδώσει στους ανθρώπους, τα ζώα, τα φυτά.
Μερικοί υποθέτουν ότι τα κόκκινα αυγά του Πάσχα, διαδόθηκαν στην Ευρώπη,
την Ασία και την Κίνα από ένα έθιμο των Καλανδών. 



Αυγό Στρουθοκαμήλου με 3d decoupage
Αλλοι θεωρούν αρχική κοιτίδα τους την Αίγυπτο.
Στη νύχτα του κόσμου ένα αυγό άνοιξε στα δύο και από μέσα του βγήκε ο κόσμος, διηγούνται οι Πέρσες.
Στο έπος των Φιλανδών «Καλεβάλα», το αυγό που περιείχε τον κόσμο,
έπεσε από τον ουρανό στην αγκαλιά της μάνας των νερών. 

Αυγό Στρουθοκαμήλου με decoupage

Αλλού, το κοσμικό αυγό γονιμοποιείται από τον ήλιο, και στην αρχαία Αίγυπτο, το αυγό, ως Λόγος Δημιουργός, ταξιδεύει στην προαιώνια θάλασσα.
Στην Κίνα συνηθίζονταν οι προσφορές αυγών την Άνοιξη για γονιμότητα και αναγέννηση. Στην πανάρχαια Ουρ της Μεσοποταμίας, προσφέρανε αυγά στους νεκρούς.


Αυγό Στρουθοκαμήλου με 3d decoupage

Στην ελληνική αρχαιότητα αποθέτανε αυγά στα χέρια ειδωλίων του Διονύσου ως σύμβολα αναγέννησης.
Στην ελληνική μυθολογία η Λήδα, από την ένωσή της με τον Δία, γέννησε ένα αυγό από όπου αναδύθηκαν οι Διόσκουροι.
Στους Εβραίους, τα αυγά ήταν τροφή πένθους. Τροφή που δεν είχε ολοκληρωθεί ως ζωή.
Στα λαϊκά παραμύθια, μέσα σε ένα αυγό, καλά φυλαγμένο, κρύβεται η ζωή ενός γίγαντα ή ήρωα.

Αυγό από γυψόγαζα και στόκο
από το σεμινάριο της Μαρίας
Τα χρωματιστά αυγά και ιδιαίτερα τα κόκκινα μνημονεύονται για γιορταστικούς σκοπούς, στην Κίνα ήδη από τον 5ο αιώνα και στην Αίγυπτο από το 10ο.
Το 17ο αιώνα τα βρίσκουμε τόσο στους Χριστιανούς όσο και στους Μωαμεθανούς (Μεσοποταμία, Συρία).

Για τους πρώτους Χριστιανούς το αυγό είναι το σύμβολο της Ανάστασης του Χριστού.
Στο Μεσαίωνα, βάφονταν αυγά για να δοθούν σαν δώρα το Πάσχα.

Κατά τον 17ο αιώνα, ο Πάπας Παύλος ο 5ος ευλόγησε το ταπεινό αυγό με μια δέηση: "Ευλόγησε Ύψιστε το δικό σου αυτό δημιούργημα, το αυγό, το οποίο μπορεί να γίνει μια ευεργετική τροφή των δικών σου πιστών τρώγοντας και ευγνωμονώντας Σε, ένεκεν της Ανάστασης του Κυρίου μας".
Πηγή: Μουσείο Μπενάκη-Εκπαιδευτικά Προγράμματα


Ύστερα από αρκετές μέρες απουσίας λόγω κτυπημένου από ιό υπολογιστή, κάνω αυτή την ανάρτηση για να ευχηθώ σε όλους σας.....

Αυγό από γυψόγαζα και στόκο
από το σεμινάριο της Μαρίας
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ, 

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ & ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...